কুলখুড়াৰ চোতাল

ছাঁটোৰ দ​ৰে এই দীঘল বঁকিয়াটোৰে
এদিন মানুহবোৰ উভতিব
ছঁ​য়া-ম​য়া গধূলিৰে কুলখুড়াৰ চোতালত থমকি ৰব সম​য়

সেই দিনটোলৈ, যিদিনালৈ হাত​ৰ মনিবন্ধত জিলিকব শ্ৰম​ৰ ঘাম
সেই দিনটোলৈ, যিদিনালৈ সোণসেৰীয়া ডাঙ​ৰিৰ শব্দত ৰচা হব শ্ৰম​ৰ বুৰঞ্জী
জীৱনৰ সতে একেলগে ৰব যুঁজৰ তেজ লগা ঘোঁড়া

আলাপ মধুৰ গোপণ এন্ধাৰ​ৰ সোৱাদত সাৰ পাই উঠে প​ৰীৰ দেশ
স​ৰগ​ৰ জখলাৰে নামি আহে দানৱ-দেশ​ৰ ৰজা
সম​য়​ৰ সতে গঁথা ৰ​য় ত​ৰোৱাল​ৰ নিজস্ব বুৰঞ্জী

মানুহ​ৰ ইতিহাসত এনে কোনো নাই
যি মাটিৰে বিৰোধ ক​ৰে
অপূৰ্ণ চ​ৰ্তত তুলি ল​য় ৰজাৰ মেটম​ৰা দোলা

ৰজাৰ দৰবাৰৰ চিত্ৰক​ৰে ৰজাৰ ছবি আঁকে
ৰজাৰ হাঁহি আৰু হাঁহিৰ প্ৰকৰণ
প্ৰজায়ো হাঁহে, অবুজ হৈয়ে পাৰ কৰে পান্থশালাৰ দিন- ৰাতি

কুলখুড়াৰ চোতাললৈ যিদিনা উভতি অহিব আটাইবোৰ মানুহ
নদীয়ে সলাই লব জাৰৰ দিনৰ চোলা
জীৱনৰ সতে একেলগে ৰব সময়

__________________________________
এপ্ৰিল, ১৯৯০
প্ৰথম প্ৰকাশ: সূত্ৰধাৰ,শাৰদীয় সংখ্য়া ১৯৯০

সম্পাদকৰ টোকা

কুল খুড়া শোষিত শ্ৰমজীৱী জনগণৰ প্ৰতিনিধি । তেওঁ সহনশীলতা, বংশানুক্ৰমে কৰি অহা কঠোৰ পৰিশ্ৰম আৰু নিৰৱ প্ৰতিবাদৰ এক মূৰ্ত প্ৰতীক। কুল খুড়া অস্তিত্বৰ চৰ্ত আৰু অমীমাংসিত মানৱীয় মৰ্যাদা।

কুলখুড়াৰ চোতাল শ্ৰম, ক্ষমতা আৰু সময়ৰ দীঘল ধৈৰ্য্যৰ ওপৰত এক চিন্তন। এই চোতালখন স্মৃতি আৰু নৈতিকতাৰ এক যৌথ স্থান —য’ত সাধাৰণ মানুহৰ জীৱন, ঐতিহাসিক স্মৃতি আৰু ৰাজনৈতিক অভিনয় একেলগে মিলিত হয়। ঘাম, মাটি আৰু উভতি অহাৰ চিত্ৰবোৰে শ্ৰমৰ নিহিত মৰ্যাদাক সূচায়, আনহাতে ৰজা, দৰবাৰ আৰু দৰ্শনৰ আচাৰসমূহে ক্ষমতাৰ ভঙ্গুৰ নাটকীয় ৰূপ উন্মোচন কৰে।

এই কবিতাই নষ্টালজিয়াত থমকি নৰয়; ইয়াত উভতি অহাটো কল্পনা কৰা হৈছে এক নৈতিক মুখামুখি হিচাপে—এনে এক মুহূৰ্ত, যেতিয়া সময় দৰ্শনৰ পৰা মুক্ত হৈ জীৱনৰ কাষতে থিয় হয়।

Select language