নাচ​, দেওধনী নাচ​

নাচ
নাচ​, দেওধনী নাচ​

তই নাচিলে সম​য় অহিব, ৰাইজ চাপিব
সমজুৱাই মাটিৰ উৰ্ব্ব​ৰতাত গুজি দিব শইচ​ৰ চিকুণ বীজ
সম​য়ে বুকুত সাবতি লালন ক​ৰিব পথাৰখন

নাচ​, দেওধনী নাচ​

তই নাচিলে মুষলধাৰ ব​ৰষুণ হব​
নদীয়ে উটাই নিব দুখ​ৰ দুৰ্দিন
পলসুৱা মাটিত জীপ লৈ উঠিব সুদিন-সেউজ গছ

নাচ​, দেওধনী নাচ​

তই নাচিলে মাটিৰ গভীৰতাৰে উঠি আহিব শৈশৱ
ঘ​ৰবোৰ​ৰ চৌপাশে ফুলিব সুগান্ধি ফুল​ৰ বাগিছা
হৃদ​য়​ৰ ঠিকনাত অঁকা হব ফুল আৰু শৈশব​ৰ ত​ৰাৱলী

নাচ​, দেওধনী নাচ​

তই নাচিলে আকাশত উৰিব হেজাৰ ৰঙীণ পতাকা
ঘ​ৰলৈ উভতিব বিজ​য়ী সৈনিক
লোককথা হৈ বাগৰি ফুৰিব যুঁজ​ৰ ৰোমান্স

নাচ​, দেওধনী নাচ​

তই নাচিলে শইচ​ৰ পথাৰ উপচি প​ৰিব
প্ৰাৰ্থনাৰ নম্ৰতাত মুখ​ৰিত হব শৃংখল ভঙাৰ গান
দীঘল বাট​-পথবোৰত বিয়পিব শস্য-গন্ধ সৌৰভ

নাচ​, দেওধনী নাচ​

তেজত নাচ​, ওৰেনিশা নাচ তেজত
তেজ​ৰ উষ্ম স্প​ৰ্শই আমন্ত্ৰিত ক​ৰক সম্ভাবনাৰ ঋতু
সৌৰভিত জীৱন​ৰ প্ৰকীৰ্ণ স্বপ্ন

নাচ​, দেওধনী নাচ​
নাচ

____________
১৯৯৩, গুৱাহাটী

সম্পাদকৰ টোকা

এই কবিতাটো দেওধনী নৃত্যৰ লোকাচাৰৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত, য’ত অংগ সঞ্চালন কেৱল এক প্ৰদৰ্শন নহয়, বৰঞ্চ এক আবাহনহে। ইয়াত বাৰে বাৰে ব্যৱহাৰ হোৱা নিৰ্দেশাত্মক শব্দ— ‘নাচ’—এ এক মন্ত্ৰৰ দৰে কাম কৰিছে, যিয়ে সময়, বৰষুণ, উৰ্বৰতা, স্মৃতি আৰু সামূহিক নৱীকৰণক আমন্ত্ৰণ জনাইছে। ইয়াত নৃত্য এক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডীয় কাৰ্য হৈ পৰিছে: ই মানুহক একত্ৰিত কৰে, শোক নিৰাময় কৰে, শৈশৱক পুনৰুদ্ধাৰ কৰে আৰু সংগ্ৰামক এক উমৈহতীয়া আখ্যানত বিলীন কৰি দিয়ে।

প্ৰতিচ্ছবিবোৰৰ ক্ৰমবিকাশে এক কৃষিভিত্তিক আৰু ঐতিহাসিক ছন্দ অনুসৰণ কৰিছে—মাটি, বৰষুণ, চপোৱা শস্য, যুদ্ধ আৰু প্ৰত্যাৱৰ্তন—যিয়ে বুজায় যে সামাজিক জীৱন ৰৈখিক হোৱাতকৈ অধিক বৃত্তাকাৰ। উদযাপন আৰু শ্ৰম, প্ৰাৰ্থনা আৰু প্ৰতিৰোধ, আনন্দ আৰু স্মৃতি—সকলোবোৰ কোনো উচ্চ-নীচ ভেদ নোহোৱাকৈ ইয়াত সহাৱস্থান কৰিছে।

তেজৰ প্ৰসংগৰে অহা সামৰণিৰ মোৰটোৱে কবিতাটোৰ নৈতিক গুৰুত্ব প্ৰদৰ্শন কৰিছে। ইয়াত ত্যাগক কোনো নান্দনিক ৰূপ দিয়া হোৱা নাই; বৰঞ্চ ইয়াক সেই অন্তৰ্নিহিত মূল্য হিচাপে স্বীকাৰ কৰা হৈছে যিয়ে প্ৰাচুৰ্যৰ উপলব্ধিক সম্ভৱ কৰি তোলে। এনেদৰে, এই নৃত্য আশা আৰু হেৰুৱাৰ বেদনা, উৰ্বৰতা আৰু হিংসাৰ এক দোমোজাত থিয় হৈছে—য’ত সমৃদ্ধিয়ে পাহৰি যোৱা কথাবোৰক লোকাচাৰে সোঁৱৰাই ৰাখে।

Select language